Begeleiding

“Wanneer je te maken krijgt met het naderend levenseinde voelt dat als een onneembare horde. Het helpt om erover te praten. Ook, omdat het leven nog even doorgaat. Je hoeft dit niet alleen te doen.”

Begeleiding

“Wanneer je te maken krijgt met het naderend levenseinde voelt dat als een onneembare horde. Het helpt om erover te praten. Ook, omdat het leven nog even doorgaat. Je hoeft dit niet alleen te doen.”

Sterven hoort bij het leven

Omdat we het moeilijk vinden over het levenseinde en het sterven te praten, heeft het moment waarop je geconfronteerd wordt met de eindigheid van het leven (door een diagnose, ontwikkeling van een ziekte en/of ouderdom) zo’n grote impact, dat je het niet kunt bevatten. Daardoor bevries je of je vlucht weg. Je weet je er geen raad mee.

Door gesprekken in het voortraject ben je beter voorbereid op wat komen gaat. Dat maakt je sterker en je bent beter in staat om beslissingen te nemen. Je kunt er met een goede voorbereiding voor zorgen dat de aandacht gericht blijft op de dingen die belangrijk zijn. Zodat, hoe verdrietig ook, iedereen kan terug kijken op een liefdevolle en waardevolle laatste periode. Een afscheid wat ook weer kracht geeft in het rouwproces van de nabestaanden.

Ik wil je graag helpen en begeleiden in deze fase van je leven. Tegelijkertijd begrijp ik dat het moeilijk kan zijn om iemand toe te laten die je helemaal niet kent. Het moet goed voelen. Benieuwd hoe ik je kan helpen? Neem dan contact op. Het eerste gesprek is altijd geheel vrijblijvend.

Al eeuwen geleden waren er in oude dorpen wijze vrouwen die aan de poorten van leven en dood stonden. Zij ondersteunden bij bevallingen en geboortes. Zij ondersteunden ook bij zieken en stervenden.

Door de veranderde maatschappij plaatsen we op dit moment de dood veelal buiten ons leven. We kunnen en willen liever niet over de dood praten en nadenken. Als iemand ziek wordt, wil die beter worden. Dit wordt gesterkt door de medische vooruitgang. Sterven en de dood horen echter bij het leven. Juist door over de weg naar het sterven en de dood te praten, wordt het minder ingewikkeld en minder zwaar.

Al eeuwen geleden waren er in oude dorpen wijze vrouwen die aan de poorten van leven en dood stonden. Zij ondersteunden bij bevallingen en geboortes. Zij ondersteunden ook bij zieken en stervenden.

Door de veranderde maatschappij plaatsen we op dit moment de dood veelal buiten ons leven. We kunnen en willen liever niet over de dood praten en nadenken. Als iemand ziek wordt, wil die beter worden. Dit wordt gesterkt door de medische vooruitgang. Sterven en de dood horen echter bij het leven. Juist door over de weg naar het sterven en de dood te praten, wordt het minder ingewikkeld en minder zwaar.